سلام

(از همه کسانی که اون بالا بالاها آشنا دارن خواهش میکنم دست به دعا ببرن)

حاجت میخواهیم...

یا علی بگید...

یا علی میخواهیم...

---

به نام پروردگار

سلام...

یه سلامی که از ته دلم میاد و با آهی همراهه

نمیدونم چی بگم معذرت خواهی کنم برای دیر به دیر کردنه آپ یا...؟

نمیخوام حرفهام رو تکرار کنم فقط میگم اونقدر برای این وب و موضوعش احترام قائلم

 که نمیتونم هرچیزی رو توش قرار بدم...

پس دیر به دیر آپ کردن رو تا جایی که میتونید و در توان دارید ببخشید...

#############

راستش موضوع این آپ از روزهای اولیه و آغازین تاسیس وب تو سرم بود...

تا میومدم بنویسم و قرار بدم یه چیزی نمیزاشت....

ولی الان دیگه همه ی راهها الحمدالله باز شده و میتونم بنویسمش...

عمو پرویز و آق رضا... آق رضای کیانیان...

نمیدونم همه چه چیزایی در مورد این دو عزیز میگن

چیا مینویسن ولی هممون میدونیم که این دو عادی نیستند

هممون میدونیم که استتثنا هستند

هر کدومشون برای خودشون برو و بیایی دارند تو سینما و در کل... هنر ایران

مطمئنم کسی پیدا نمیشه این دو رو نشناسه...

ولی خوب نمیشه از کودکانی که تازه به دنیا اومدند

انتظار داشت که این دو نازنین رو بشناسن

به غیر از این عزیزان رو عرض میکنم

همه ی کسانی که سینما رو میشناسند دلشون قیری ویری میره برای این دو نازنین...

همیشه هم برای دو نفر که خیلی موفقن و تقریبا هم دوره هستند

 شایعاتی مبنی بر رقیب بودنشون و یا اینکه این دو با هم قهرن

یا حتی طرفدارانشون برای خودشون تیم درست کردن و

میگن:من کیانیانی هستم تو چی؟ پرویزی هستی یا کیانیانی!؟

یا اینکه دیگه خیلی اوج گرفته بود که میگفتن این دو همیشه با هم کلکل میکنن

که نمون اش از این قراره...

آق رضا:پرویز جون... یادته اون روزهایی که تو تئاتر شهر داشتی فوتبال بازی میکردی

من دستت رو گرفتم اوردم تو تئاتر؟

عمو:خوبه همه عالمو آدم میدونند که تو موقعی که

داشتی تو کلاسهای فن بیان به حرف معلمتون گوش میدادی من داشتم سیمرغم رو برای

دیار عاشقان میگرفتم...

آق رضا:انقدر سیمرغات رو به رخ ما نکش اگه من اون روزها تو سینما بودم که

نمیزاشتم به دست تو برسه!

عمو:اِ راست میگی؟ تا حالا چند بار رفتی رو سن؟

نزار بگم...نزار بگم اومده بودی تو کارنامه میگفتی یه دوره کلاس بازیگری برام بزار ده نزار بگم

آق رضا:من؟من اومدم؟

خواب دیدی خیر باشه برادر...

.........

ولی خوب همه میدونیم که همه ی اینا شایعه ای بیش نیست...!!!!!!

عمو پرویز و آق رضا دورانی داشتند با هم و دارند

هیچ وقت رقیب نبودند و نیستند

نمیدونم چرا بعضی ها این دو نازنین رو که میبینن یاده آل پاچینو و رابرت دنیرو میوفتن

حالا فکر کنید این دو غول بازیگری تو یکی فیلم با هم و در یک قاب قرار بگیرند

چه اتفاقی میوفته؟

سرانجامش میشه آژانس شیشه ای؟

میشه حاج کاظم و برادر سلحشور؟

چند وقت پیش برای این آپ فیلم آژانس شیشه ای رو دیدم

راستی بزارید من یکم از فیلم دیدنام بگم...

چند وقتیه یکی از مبل های پذیرایی رو با اجازه مادر اوردم تو اتاقم

دو تا اسپیکر بلند و قوی برای کامپیوتر خریدم و اکثر شبها میشینم پای فیلم

با چراغ های خاموش!!

آژانس رو که میدیدم تیتراژکه شروع شد خودمو گذاشتم

جای جوونایی که اون سال به جشنواره رفتند و فیلم رو دیدند

چه صفی وایسادند!!!

خوش به سعادتشون...

آره فیلم رو دیدم...

عمو پرویز جناب کیانیان در مقابل هم چشم تو چشم هم

اصلا انگار این دو برای مکمل بودن یکدیگر ساخته شدن

عمو پرویز و حاج کاظم که نیازی به تعریف نداره

ولی باید گفت از بازی یا به قولی زندگیه آق رضا کیانیان تو این فیلم

طوری که میومد و میرفت و وقتی بود نمیدونستیم که کی هست وقتی میرفت

میفهمیدیم که کی رفته

ولی نه جدی وقتی میرفت دلمون براش تنگ میشد تا دوباره برگرده

فکر کنم...فکر کنم اگر یک مقدار تعصبم رو نسبت به عمو کنار بزارم چند دقیقه

بازیه رضا کیانیان بزرگوار رو

با کل بازیه عمو برابر بدونم!!!!

نمیدونم شاید...

ولی خوب کنار هم بودنه این دو ادامه داره

روبان قرمز

اون دوئل شاهکار

اون حس رقابتی که خواسته یا نا خواسته با هم داشتن!

واقعا چه میشه گفت؟

اون موقع اون جوونها فیلم میدیدند و الان هم ما فیلم میبینیم

اون موقع آژانس شیشه ای

عمو پرویز رضا کیانیان حبیب رضایی کنار هم

ولی الان چی؟

الان کجاست اون فیلمها اون حسها

بعد از فیلم به نام پدر حسی از عمو دیگه ندیدم!

چرا؟

کاش یا برمیگشت اون روزها یا این روزها مثل اون روزها میشد

الان هم دلم من به شخصه منتظر صدسال به این سالهاست که ایا بازهم عمو و آق رضا

دوباره تو یک قاب میتونن مکمل همدیگه باشن؟

برای هردو بزرگوار شب و روز از خدا سلامتی عزت و سربلندی خواستارم

و ان شاالله خداوند سایه شون رو از سر سینما کم نکنه(آمیــــــــــــــــــــــــــــن)

---

یه خورده اخبار:

یادمه که اون روز داشتم پیش خودم

به عمو میگفتم:عمو نمیدونی چقدر کیفور میشم از اینکه

شوکه بشیمو بفهمیم سه تا فیلم تو جشنواره ی امسال داری...

نمیدونم...نمیخوام مثل پارسال امیدوار بشم و بعد...!

ولی عزیزان همونطور که بوش میاد میتونیم عمو رو تو

جشنواره ی امسال با سه فیلم ببینیم

(بیست-صدسال به این سالها-کتاب قانون بازبینی شدند)

کتاب قانون کارش تموم شده قسمتهایی که برای اصلاح

باید فیلمبرداری میشد طی سه روز انجام شد

سامان عزیز مثل اینکه کوتاه اومده و لطف کرده دور از

جونش آلزایمر گرفته و پارسال رو از یاد برده

و میخواد فیلم رو امسال به جشنواره ببره

<بیست> هم که از همون اول تکلیفش معلوم بود...

کاهانی عزیز همه  کارها رو انجام داده و فیلم رو آماده کرده

(حالا فکر کنید دو تا فبلم قبلی بره تو بخش مسابقه و فیلم بیست توقیف شه

یا بگن لایق بخش مسابقه نمیباشد!

داداش مهدی حرف قشنگی زد به دلم نشست

آره... ایران کشور غیر منتظره ها است

[ ]
+ نوشته شده در ساعت4:10 قبل از ظهر توسط مهدی